Od 27 marca 1991 Kraków podzielony jest na 18 dzielnic samorz膮dowych oznaczonych cyframi rzymskimi i nazwami. Nazwy dzielnic to: dzielnica I Stare Miasto, dzielnica II Grzegórzki, dzielnica III Pr膮dnik Czerwony, dzielnica IV Pr膮dnik Bia艂y, dzielnica V Krowodrza, dzielnica VI Bronowice, dzielnica VII Zwierzyniec, dzielnica VIII D臋bniki, dzielnica IX 艁agiewniki-Borek Fa艂臋cki, dzielnica X Swoszowice, dzielnica XI Podgórze Duchackie, dzielnica XII Bie偶anów-Prokocim, dzielnica XIII Podgórze, dzielnica XIV Czy偶yny, dzielnica XV Mistrzejowice, dzielnica XVI Bie艅czyce, dzielnica XVII Wzgórza Krzes艂awickie, dzielnica XVIII Nowa Huta. Podzia艂 ten wprowadzi艂a uchwa艂a Nr XXI/143/91 Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 1991 r. (niepublikowana); obecne granice zosta艂y ustalone uchwa艂膮 Nr XVI/192/95 z dnia 19 kwietnia 1995 r. (Gazeta Urz臋dowa Miasta Krakowa Nr 10, poz. 84).
Powszechnie u偶ywany jest, nie tylko przez mieszka艅ców, historyczny podzia艂 z lat 1951-1973, tj. na 6 dzielnic administracyjnych: Stare Miasto, Zwierzyniec, Kleparz, Grzegórzki, Podgórze, Nowa Huta lub ten obowi膮zuj膮cy od 1973 na 4 dzielnice: 艢ródmie艣cie, Podgórze, Krowodrza, Nowa Huta.
Ulice Krakowa
W XIV w. w Krakowie by艂y 22 ulice, w 1866 roku ju偶 w mie艣cie i na przedmie艣ciach – 113, w 1880 roku – 135, w 1909 roku – 161, w 1926 roku – 457 ulic. Obecnie jest ich blisko dwa tysi膮ce.
Za najstarsz膮 ulic臋 w Krakowie uznaje si臋 ulic臋 Kanonicz膮 dochodz膮c膮 pod Wawel.
Ulice i place Krakowa
W 1858 roku wprowadzono w ca艂ym Krakowie porz膮dkuj膮c膮 numeracj臋 domów, a w 1880 roku numeracj臋 uliczn膮 obowi膮zuj膮c膮 do dzi艣. W dawnych wiekach by艂y ulice lepsze i gorsze; najlepiej by艂o mieszka膰 w Rynku G艂ównym, a je艣li nie tam, to przynajmniej przy ulicy nale偶膮cej do Starego Miasta. Dzi艣 te kryteria zmieni艂y si臋, ale staromiejskie ulice nadal pozosta艂y najciekawszymi miejscami Krakowa. Dawniej ulicami g艂ównymi nazywano tylko te, które wybiega艂y wprost z rynku. Wszystkie inne, zwane pobocznymi, na starych planach wyst臋powa艂y cz臋sto jako "bezimienne" b膮d藕 mia艂y nazwy takie jak np. K膮cik, Psia itp. Z tych ulic nie by艂o g艂ównych wej艣膰 do domów, lecz bramy i furtki, prowadz膮ce na podworce. Wszystkie ulice poprzeczne otrzyma艂y nazwy dopiero w XIX w., podczas ogólnego porz膮dkowania ulic. Na pocz膮tku XX w., gdy powsta艂 tzw. wielki Kraków, miasto wch艂on臋艂o wiele podmiejskich osad i folwarków, które nie sta艂y si臋 osobnymi dzielnicami, dzi臋ki jednak m膮drej polityce ówczesnych w艂adz miasta uratowano ich stare historyczne nazwy nadaj膮c je ulicom. Pozornie dziwne nazwy niektórych ulic, jak np. Kawiory, Wenecja, Smole艅sk, Retoryka, Gramatyka, Wielopole, Dajwór itd. maj膮 historyczne uzasadnienie.
Niektóre place i ulice Krakowa
Place
* Rondo Mogilskie
* Rynek D臋bnicki
* Rynek G艂ówny
* Rynek Kleparski
* Rynek Ma艂y
* Rynek Podgórski
* Plac Centralny
* Plac Inwalidów
* Plac Jana Nowaka-Jeziora艅skiego
* Plac Juliusza Kossaka
* Plac Matejki
* Plac na Groblach
* Plac Niepodleg艂o艣ci
* Plac Nowy
* Plac Nowy Kleparz
* Plac Szczepa艅ski
* Plac 艢wi臋tego Ducha
* Plac Teodora Axentowiccza
* Plac W艂adys艂awa Sikorskiego
* Plac Wolnica
* Plac Wszystkich 艢wi臋tych
Ulice
* ul. Batorego
* ul. Beskidzka
* ul. Blich
* ul. Bosacka
* ul. Bracka
* ul. Czarnowiejska
* ul. Dajwór
* ul. D艂uga
* ul. Dominika艅ska
* ul. Dunajewskiego
* ul. Barbary
* ul. Floria艅ska
* ul. Franciszka艅ska
* ul. Garncarska
* ul. Go艂臋bia
* ul. Grodzka
* ul. Harasymowicza
* ul. Jagiello艅ska
* ul. Kanonicza
* ul. Karmelicka
* ul. Kopernika
* ul. Krowoderska
* ul. Krupnicza
* ul. Lubicz
* ul. 艁obzowska
* ul. Miko艂ajska
* ul. Mogilska
* ul. Rajska
* ul. Sienna
* ul. Skarbowa
* ul. S艂awkowska
* ul. Sobieskiego
* ul. Stolarska
* ul. Studencka
* ul. Szczepa艅ska
* ul. Szewska
* ul. Szpitalna
* ul. 艣w. Anny
* ul. 艣w. Jana
* ul. 艣w. Gertrudy
* ul. Wenecja
* ul. Westerplatte
* ul. Wi艣lna
* Al. Trzech Wieszczów
fot. Rados艂aw Dro偶d偶ewski (na licencji GNU Free Documentation License i Creative Commons Attribution ShareAlike 2.5, 2.0, 1.0)
藕ród艂o: Wikipedia (na licencji GNU Free Documentation License)
|